in

Son Dördün

  Herkes güneşin batışını izliyor kimse ayın doğuşunu değil hep gidene kıymet veriliyor gelene değil. Biteni izlemeye koşuyor herkes başlayana kimse koşmuyor hep bi acaba  var başlayan için giden neden gitti diye düşünmekten gidene ah vah etmekten geleni görmüyor bile insan . Gidenin bırakıp gittiğini düşünmüyor hiç kendini izlettiğini kendine çektirdiği ıstırabı görmüyor gözleri. Görmez işitmez hissetmez boş bir şey kalıyor geriye sadece bakakalan izleyen ve o bakakaldığı şeye hayran kalan bir boşluk. Aslında bir süre sonra insan neye baktığını neden acıdığını bile hatırlamıyor sadece o duyguyu hissedebildiği için boşlukta o hissine sarılıyor yapacak başka bir şey bulamıyor sanki. Aslında çok yapacak şey var görmeye hissetmeye işitmeye bi başlasak arkası gelecek ama bir türlü başlayamıyoruz. Kimisine göre korku kimisine göre zaman kimisine göre de umutsuzluk… 

  Her ne nedenle olursa olsun başlamaktan denemekten korkmamak lazım yaşarken hiç korkuyor musun öleceğim diye ya da daha basit düşünürsek bitecek diye en sevdiğin tatlıyı yemiyor musun? Başla iyi veya kötü sana gelen her neyse başla onunla başla ki en azından denedim demek için en azından görüyorum yaşıyorum hissediyorum diyebilmek için …. Bir kere olsun şaşırt kendini bir kere olsun batışta yaşadığın duyguyu bırak doğuşta ki sancıya yol ver sonundaki güzelliğe göz kırp bir kere olsun…

Ne düşünüyorsun ?

1 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Hâlâ

Şiir Deryası