bir daha gelsem
adalet dilerdim saç tellerim için
tırnaklarım için bağımsızlık ya da
bir kez daha gelsem daha tiz çığlık atardım
atları sevmez kirlilerle sarılırdım
yalnız oynamaktansa arkadaşlığı utandırırdım
bir daha gelsem burnum düzgün
kulaklarım ince olurdu muhtemelen
parmaklarım uzun ayaklarım küçük
– ama –
sen gelseydin bir kez daha
şöyle düşünürdüm; ne gerek vardı şimdi bunu yapmalarına
bozmuşlar seni.


