in

Kanıksanmış Ruhlar

     Savruldu bilinenin gölgesi sessizce.Erdi göğe başı güzelliğin.Gözler görmedi, kulaklar duymadı, dokundu ama hissetmedi hiç kimse.Bir tek kokusu…Sinmişti gecenin rayihası gerçekliğe.Gerçekliğe inançsızdı inanlar.İnanç sanrıydı zira.

     Kuyusuzdu, kaygısızdı insanlar.Dışlanmıştı,dışlamıştı dışlananlar.Alışkandı, alışmıştı alkışlananlar.Neydi bu İlahi düzenin siması?Her bir gölgenin arkasında yinelenen gölgeler.Maskeler ardında saklanan bahçelerde zülüfler.

     Ilık meltemler eserdi, savururduiçin için umutları.Diyarlarca dilek…Milyonlarca yaşam…Yaşananlarca hatıra saklıydı.Silip atamazdı kimse geçmişini.

     Umursamazdı.Farklıydı farkı fark edenler, riyakardıİstenmezdi saçılması tohumların.Açılmazdı işte bu yüzden nergizler.Utanırdı,korkardı.Korkaklarsa hep kaçardı.Öyle de olurdu!Kimse anlamazdı ne olduğunu.

     Böyleydi.Birisi bir kural koydu mu sorgulanmazdı.Yasaklar bile yasaktı.Hisseden hissetmediğini söylerdi.Bir nesil yalanlarla yaşam sürerdi.Saklambaç oynamak yalnızca çocuk oyunu değildi zira.Büyüklerde saklardı,saklanırdı,sakınırdı.Büyümek başlı başına vazgeçmekti bu sebepten.Kovalamacayla geçen bir ömürde ne olduğunu anlamadan biterdi hayat.Ne yaşandı, kim yaşadı, yaşandı mı anlaşılmazdı.Geçmişle gelecek yoktu.Hep bugün vardı.”Şu an” ne hissettiğin yahut ne düşündüğün önemliydi.Değişmeyen tek şey değişim,sevimeyen tek şey de farklı olandı-nergizdi-.Farklı olansa farkı fark eden 

Ne düşünüyorsun ?

0 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Unuttular

Kuşkusuz