Maske

Hastaydı.

Küçük bebek, hastaydı. 

Elleri titrer ve ateşi çıkardı.
Bebek ağlardı

Ani bir şekilde

Bebek hep ağlardı

Gülmezdi, kanlı suratları görmezse.
Babası katil bir otostopçudur

Annesi ise sadece soyunmayı bilir 

Bebek ise o tatlı suratının ardındaki o kötü ruhu ile

O lanet ruhu ile

Cesetleri bir sanat eserine çevirir

Duvarlara çengeller onları

Kimsenin bilmediği sözcükler ve simgeler ile adar onları Tanrıya.
Ah, Tanrım!

Bu bebek öldürülmeli,

Kemikleri ise yakılmalı.
Bir ses duyuyorum.

Tanrım, sen misin?

Ah! Ne,olamaz o bir bebek değil mi?

Eminim, öyle olmalı 

Ağlaması ile kaçırdı tüm kargaları

Ne,onlar Tanrı’nın duymamızı yasakladığı o sözcükler mi?

Ne, o katlettiği insanların parçalarına ne yapıyor?

Kendine bir bebek maskesi yapıyor

Ellerindeki o pislikle,

Her gün yeni bir maske. 
Fakat Tanrı yine biliyordu

O bebek gibi biz de öldürülmeliydik,

Maskelerimiz ve oyuncaklarımızla.