Pazar

Muhtemeldir ki bir pazar günü öleceğim

İlkyaz, yağmurlu bir akşamüstü

Tren garının saati 4 buçuğa 5 var

Kalabalıklar arasında sesimi duyurmaya çalışıyorum

Aklımda söylediğim tüm yalanlar

Muhtemeldir ki bir pazar günü öleceğim

Pencerede beliren yalnız bir ışık gibi

Unutulmaya yüz tutmuş eski bir şarkı gibi

Islanmış yüzüyle sokakta yürüyen genç kız

Gözleri, eski bir aşkı hatırlatır gibi bakıyor

Muhtemeldir ki bir pazar günü öleceğim

Ceketimin cebinde yarım bir votka şişesi

Ateşler içinde karanlıklara koşuyorum

Yağmur tüm hızıyla yağmaya devam ediyor

Anlatmayın, kimseler bilmesin beni

Muhtemeldir ki bir pazar günü öleceğim

Deprem sesleri var dört bir yanda, duyuyorum.

Gözlerimi kapıyorum yarı geceden sonra

Sevmediğim pazar günü dönüşecek

Sevdiğim günlerden birine böylelikle

Ve işte ben bir pazar günü öleceğim.