HilalKaya
Değişmeyen Ekran Resmi
Yıllar önceydi.Ömrümün her safhasında bana eşlik eden soru işaretlerimin fazlalaştığı bir dönemdi. Üniversitenin ikinci yılında, acabalarla dolu düşüncelerle, insanları –ama en çok da kendimi- sorguluyordum. Beynim ve kalbim bir doğum sürecindeydi; benliğimin en bariz hali dünyaya gelmek üzereydi.Çevremdekiler ile içimdekilerin ölesiye çarpıştığı ve hiçbir ortak noktada buluşamadığı o zamanlarda; bana, benim için gerekli olan şeyi, […] Daha fazla
HilalKayaSoru(n)lar
Uzunca bir süredir, kuş bakışı bakıyorum hayata; öylesine, üstün körü. Detaylara inmeden, kaleme kağıda sarılmama neden olacak kareler görmeden, yıllarca unutmayacağım sözler işitmeden… Bir parça huzur bulabilme umuduyla, gören gözlerle izlemiyorum ne dünü ne bu günü. Kendime ve sessizliğime kaçışım bundan ötürü. Ama kalp bu ya, konuşacak. Ama kalem bu ya, yazacak. Mürekkeple beraber, cevabı […] Daha fazla
Bu Sıralar
Zaman geçip gidiyor, hem de hiç acımadan.. Ardına bakmaya lütfetmiyor, sadece ilerliyor. Yakıp yıktıklarının farkında olsa bile, umursamıyor. En bencil insandan daha bencil bir şekilde, kendi keyfince akıyor. İzafiyet teorisinin en büyük kanıtıdır acı ya da huzur dolu anlar. Huzur kokan saniyelik altmışlar bir göz kırpışa sığarken, bütün bir ömür sürmeyi başarıyor acı dolu dakikalar. […] Daha fazla
En Acı Veda
Elinde bavuluyla, sokak sokak dolaşıyordu. Hafif bavulunun ağırlığı uzun zamandır yol almanın neticesinde omuzlarına çökse de, vazgeçmeden umutlu bir yorgunlukla arayışına devam ediyordu. Daha önce kaldığı yerde, misafir olduğunun bile farkında değildi aslında. Orasının kendisine, kendisinin de oraya ait olduğunu sanıyordu, başka bir ihtimali getirmeden aklına. Bazen dışlandığını, bazen kale alınmadığını, sesini kimseye duyuramadığını fark […] Daha fazla
Bir Akşam
Kalbimin çığlık çığlığa, dilimin ise lal olduğu bir akşamdayım. Televizyonda benden çok alakasız bir program, evimin boşluklarını dolduruyor, bense içinde kaybolmaya çalıştığım boşluğu izliyorum. Yalnız yaşayan insanların evleri hep böyledir. Gizli korkular, yüksek seslerle gölgelenir. Ama şimdi, hiçbir ses, hiçbir yükseklik korkularımı gölgelemeye kâfi değil. Beynimin içinde yankılanıp duran sözler, yüreğimin çığlıklarını yükseltiyor. O sözler… […] Daha fazla
