Denizin kokusu gıdıklıyor tenini
Ellerinde solmuş menekşeler
Gözlerinde bir tutam tüyün hasreti
Bekliyorsun
Denizin kokusu öpüyor tenini
Ve sen geçmişin tıkırtısında takılmışsın
O nazlı
O güneş dolu tozlu günlerde
Odanda
Yine bir başına
Lakin istemesende bilirsin
Şu andasın ve denizin mavisiyle sevişiyorsun
Tuzlu sular ruhunu dolduruyor
Ellerin buruş buruş
Dudaklarında unutulmuş bir masal
Sürüklenip gidiyorsun…


