Lethe

“Gün vardiyasını geceye devrettiğinde, hayallerim yerini rüyalarımda bulduğunda, aynadaki yansımam bana çığlıklar feryat ettiğinde, kesik kesik hıçkırıklar bir duvardan diğerine çarparken bu boş hücremde, ruhum ağlardı. Kaburgalarım kanardı; özgür olduğunu zannedip, kanatlarını yırtarcasına göğe doğru çırpan ama her şekilde gökyüzüne tutsak bir kuş gibi. Kalbim göğsümden fırlardı, çatlatırdı kemiklerimi. Soğuk zemine damlardı geçmişim. Geçmiş.  Göğsüme […] Daha fazla