AsumanAkdere
Mümkünsüzlük
O kadar çok yürümüştü ki ayaklarında derman kalmamıştı Ali’nin. Fakat hissetmiyordu. Az evvel sindirmek zorunda kaldığı durumu düşünüyordu. Uzunca bir zaman da düşünecekti besbelli. Biraz daha yürüdükten sonra köhne bir mekan bulup içeri girdi. Mekanın sahibi iri yarı yaşlı bir adamdı gördüğü kadarıyla. Yüzüne bakamadı. Yüzündeki hayal kırıklığını kimse fark etsin istemiyordu. Köşede bir masa […] Daha fazla
AsumanAkdereAnneme Dair
İnsanın belli bir yaşa geldiği zaman aklından ölünceye kadar çıkaramayacağı sözler de birikiyormuş. Onları kalp sandığında kilitliyor, naftalinliyormuş. Annem. Bana hep kalbini karartma dedi.Bu dünya kirli, sen ona inat tertemiz yaşa diye öğütledi. Hayvanları sevmemdeki en büyük nedendir mesela. Küçükken buzağılarımıza birlikte isim koyardık. Sarı Kız ve Karalı. Bence onlar da hiç unutmadı bizi.Canımın sıkılmasına […] Daha fazla
Ah İstanbul..
“Istanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı” demiş cânım Orhan Veli.. Ben de kapatıyorum gözlerimi. Ve dinliyorum. Eminönü Sahilinde martıların sesini, Haydarpaşa Garı’nda trenlerin düdüğünü. Ne ayrılıklara, ne kavuşmalara sahne olmuştur burası şimdi. Ne sevdalara şahit olmuştur Çamlıca Tepesi. Ne içten dualara amin demiştir Sultanahmet Camii. Ada Sahillerinde beklersin sevdiğini. Gelmedi mi? Agora Meyhanesine gider en hakiki dostunla […] Daha fazla
Gecenin Gözü
İnsanlar ikiye ayrılır: uyuyanlar ve uyuyamayanlar. Uyuyanlar uyuyamayanların nöbetini tutar. Eğer siz de uyuyamayanlardansanız yastığınız ne kadar yumuşak olursa olsun başınızı koyduğunuz anda demire dönüşüverir. Hayatın acımasızlığıyla sizi çevreleyen bir girdaptır o yatak. Sizi ısıtacak olan o yorgan aslında bağımak isterken sizi engelleyen bir karabasandır. Dayanamazsınız. Kalkarsınız. Belki bir sigara yakarsınız. Belki pencereyi açar içeriye […] Daha fazla
En Sadık Sevgili
Öyle anlar olur ki insanın hayatında kalabalıklar içinde yapayalnız hissedersin. Ya da yapayalnız olsan bile kafanın içindekileri bastıramıyorsan eğer, tam iş çıkışına denk denk gelmiş, içi tıka basa dolu bir tramvayda ilerlersin. Böyle anlarda kitaplara sığınırım.Orada bambaşka bir yolculuk vardır çünkü. Hayatın akışından farklı. Hayattan daha gerçek.Yaşadığım en fırtınalı anlarda kitapların sayfalarını çevirdikçe durgunlaşırım. Günün […] Daha fazla
Boşluktaki Doluluk
Saat 3.36. Gecenin en siyahı. Yine düşüncelerin ağır bastığı anlardan biri. Bu yaşıma kadar böyle anlarda hep ağlamaya sığınmışımdır. Aklımdakileri, kalbimdekileri hep gözyaşlarımla akıtmışımdır. Eskiden aklıma hüzünlü anlarım düştüğünde dolan gözler artık dolmuyordu. Yaşananlar o kadar hissizleştirmişti ki kalbimin derinliklerine ulaşamıyordum. İçimde kocaman bir boşluk oluşmuştu sanki ve ben o boşluğa fark etmeden yavaşça düşüyordum. […] Daha fazla
Eksik Parça
8 yıl oldu zamanın kıymetini anlayalı. Tam 12 yaşında karşılaştım hayatın acımasızlığıyla. Okulda mektup yazma ödevleri olurdu.Ben hiç sana yazamadım mektuplarımı ama dualarım her zaman sanaydı baba. Uzun mu yoksa kısa mı olacağını bilemediğim yaşamımın kısacık bir kesitinde bile bana o kadar çok şey katmışsın ki baba, yirmili yaşlara geldiğimde daha iyi anlıyorum verdiğin nasihatleri. […] Daha fazla
Doğru Durak
Pencerene bakıyordu pencerem. Bu yüzden dünyanın en güzel çiçeklerini penceremin kenarına dizdim. Beni görmüyorsun bari onları gör diye. Fakat görmedin. Ben yine de vazgeçmedim. Belki birçok kez vazgeçmenin eşiğine geldim ama bana anlam veremediğim bir şey , bir ses , bir sezi buna izin vermedi. Bekledim. Beklemek ne uzun kelime. İnsan neyi bekler ? Belki […] Daha fazla
