İstasyon
Ben bir zamanlar trenleri çok Severdim Rayları değil trenleri Trenler kavuşmaya benzerdi Uzak diyarlardan hasretin bir haberi olurdu bazı Bazı cepheden bazı sıladan gelirdi Bir zamanlar ben baharı severdim ilk açılan kiraz çiçeği senindir İlk açılan erguvan Öylesine değil Bilmiyorsun bahar her yıl gelmiyor buralara Trenler boş istasyonlarda durmuyor artık Umudum hangi bavulda Bir yolcu […] Daha fazla
Nisan’a Dair
Yalnızlığımın şeklini alan aynalar Ne olur Ne olur bu sabah söyleyin şarkımızı Ey kuş! Pencere önü çiçeğim baharın müjdecisi kanatlarını aç bana Bu yoksulluğumu da uçur benim Benim vurgunluğum ezeldendir Maviliklere Baştan başa, uçtan uca bir umut sarhoşluğu Hem havalardan da değil bu Bilirim ne yamandır sevdalanmak Bu vakitlerde Hele aylardan nisansa insan başka türlü […] Daha fazla
Orhan Veli
Orhan Veli “Bu kitap sizi alışılmış şeylerden şüpheye davet edecektir.” diye başlamıştı öyle de oldu anladık ki şiir bizim de olabilirmiş! Cemal Süreya da ölümünden önce bu itirafı yapmaktan hiç çekinmemişti “Orhan Veli şiire kasket giydirdi, şiiri sivilleştirdi, Orhan Veli şiire elma yemeyi öğretti” diyordu. Haksız da değil hani ,şiirin sokaktaki koşan çocuğun da şiiri […] Daha fazla
Bir An’ı
Yakut bir gökyüzü büyüyor annemin ellerinde Yürüyorum Bir anıyı getiriyor başköşesine oturtuyor beni rüzgar Çocukluğum yaz akşamları bir külah Ve bir ses “Koşma oğlum” Babam düşersem dizlerimden çok acırdı yaralarıma bilirim Kahretsin! Bağcıklarım -O zamanlar kendime koyduğum engellerdi- İsterdim hep o bağlasın ben koşayım Yakut bir gökyüzü şimdi içimde Annemin elleri hiç eskimiyor Parmağında taşıyor […] Daha fazla