Elis

Huysuz bi işkencenin eşiğine bürünmüş bi haydut ilişir eteklerine. Kırışmış bi asfaltın büküklüğüne sığışır tüm hatırlar. Birdenbire , masalların sonunda mutsuzluk mizacı gibi bürünür sırlar papuçlarının sinesine. Sarıldıkça bağcıklar , kuytularından inlemee itilir yansımalar. Gece kör karanlık avizenin perçeminde uykuluğunu gidermekte. Korkuyor. Bulutlar inlemekte güzün uğultusunda. “Pervazına ilişen her hasret tohumu , bahse düşer bahar […] Daha fazla