Dönüp bakmak ardına
Ne zor bi’ bilsen
Geldiğin, olduğun ve kaybolacağın yolların acısını hesaplamak
Dalgaların kayalara çarpışı gibi sana çarpıp ruhunu aşındırmış onca insanı düşünmek
Ve birde üzülesin gelmişse eğer kalkıpta üstüne onları özlemek
Hangi yağmurlu durakta hangi fani yaratıkla kaybolduklarını bilemeden kıvranmak
Ne İzmir’de
Ne de Erzincan’ın vefasız sokaklarında kendinden kurtulamamak
Yalnızlık var benden size armağan
Yalnızlık var ki tepe taklak bir çocuk
Yalnızlık var ki kozmosun en derin sırrı
Yalnızlık var..


