in

?

Karıştım. Yine karman çorman oldu kafam, duygularım. Çıkışı, hep en büyük karışıklıklarımda bile bulabileceğim bir yere koyduğumu sanıyordum. Neden bu sefer ulaşamıyorum oraya? İçimde sebepsiz uyanan bu gerginlik, heyecan hissi niye? Karnımın böyle ağrıması normal mi? Nefesimin ciğerlerime sığamaması ya da bir anda gelen iç çekiş. Bu sefer düştüm mü diyorum ama ne olduğunu da anlayamıyorum. Bu zamana kadar hep kaçtım bunlardan. Nasıl yani yakalandım  mı bu sefer? İdrak edemiyorum. İlk karşılaşma da. Olur mu gerçekten?

Mümkün mü bu?

Mümkün olmalı yoksa neden bu denli mıknatısa doğru hareket eden metal parçası gibi hissedeyim. Ama bir o kadar da dirayetli bir şekilde kendimi geri çekmeye çalışıyorum.

O neden peki?

İçimdeki korkuyla bir alakası olsa gerek. Korkuyorum.

Neden peki?

Yaralı çünkü.

İyileştirmek istiyorum, tekrardan gülsün, mutlu olsun, birlikte derin derin nefes alalım istiyorum.

Yapabilir miyim?

Yapmak istiyorum hem de çok. Ama ya iyileştiremeyeceğim kadar yaralıysa. Ya daha kötü olursa. Üstelik sadece yara bandı olmak da varsa işin sonunda. Kalbimin, sonuna kadar refaketçi olarak onun yanında kalmak gibi bir düşüncesi var oysaki. Ya onu iyileştireyim derken ben yaralanırsam. Kendimden geçtiğim noktaya doğru gidiyorum. Yaralanmam sıkıntı değilmiş gibi. Bir şekilde tekrar kalkarım. Ama onsuz olursa bu kalkış. Ne yaparım bilmiyorum. Sadece bu kadar içten gelen hislerime, onların söylediklerine kulak vermek istiyorum. Seninle ne yapacağım ben, bilmiyorum.

Ne düşünüyorsun ?

3 puan
Artı oy Eksi oy

Yağmur