in

İyiyim Albayım

Şair öldü dediler Albayım. Denizi olmayan bir şehirde rıhtım varmış gibi gemi bekliyorsun dediler. Gün yüzü görmemiş mahpuslar gibi gözlerin yaşama sevincini kaybetmiş dediler. Bulutlardan süzülen yağmur damlalarının seline kapılmış kaybolmuşsun dediler. Fakat Albayım nasıl olur? Ben buradayım, iyiyim. Ölmedim Albayım yaşıyorum işte ne kadar yaşamak denirse. . . Biraz kırgın ve biraz da yorgunum hepsi bu. Aylar sonra tekrar yazıyorum mesela. Onun gülüşüyle aydınlanırken, yokluğuna alışmaya çalışıyorum Albayım. Merak ediyorum mesela şuan ne yaptığını, ne düşündüğünü, kiminle beraber olduğunu ve nasıl olduğunu lakin yazamıyorum ki. Rıhtımda oturmuş bekliyorum Albayım, belki haklılardır o gemi gelmez ama ya gelirse ? Bu ihtimal bile beni heyecanlandırıyor Albayım. Sözcükler ilk defa boğazımda düğüm oluşturmak yerine bir akarsu gibi akmayı tercih ediyor. Şair ölürse şiir de bitiyor Albayım.

Ne düşünüyorsun ?

0 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Aynalar Ve Yüzler

Güneş Yerinde, Her Şey Yolunda