in

Ben

Ölüm ile yaşam arasına oturuyorum.

Rüzgarın tenime değişini hissediyorum.

Duygularım hala son çırpınışlarını gösteriyor boşlukta boğulmanın.

Tenime değiyor ellerim hala sıcak vücudum yaşamaya devam ediyor.

İçime dokunuyor hislerim kaskatı kesilmiş, morarmış, kokusunu salmaya başlamış.

Ölmüş mü ?

Yaşadığını hiç hissetmiyorum.

Ölüm ile yaşam arasında oturuyorum sol ayağımın altı rüzgar sağ ayağımın altı beton.

Rüzgarı severim, beni sever mi ?

Konuşmuyorum, çığlıklarımlarım sadece benim kulağımı kanatıyor.

Görmüyorum, gördüklerime katlanamadılar.

Bilmiyorum, ölümü yoksa yaşıyor mu?

Ölüm ile yaşam arasına oturuyorum.

Rüzgarlar şarkı söylüyor.

Ne düşünüyorsun ?

1 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Theo'ya Mektuplar – Vincent Van Gogh / 41 Alıntı

Büyüme Çocuk