in

Yalnızlıklarımı Sayıyorum Akşam Üzerleri

İnce rüzgarlarda titreyerek atıyorum korkularımı
Karşıda,
En karşıda
Güneşten bir ışık nüks ediyor denize
Mualla, ne olacak bu halimiz
Sisli dağlarda mı rastlaşacağız artık seninle

Mualla,
Kuşlar inliyor artık ötmek yerine
Susun diye bağıramıyorum
İçimdeki denizi
Akşam güneşi boğuluyor içimde
Mualla
Yok musun artık akşam üzerleri

Gün, akşama varıyor nihayet
Kokun denizin öbür yanında kalmış
Duyuyorum
Kahpe rüzgarlar getirmiyor kokunu
Vapurlar kıyıda bekliyor öylece
Üşüyorum Mualla
Hırkasızım yine

Şehrin bütün ışıkları boşuna yanıyor
Boşuna batmış güneş
Bu akşam da yanımda oturmuyorsun Mualla
Dalgaların sesinde bi hal var
Işıklar aydınlatmıyor bu akşam şehri
Bu akşam bizde eksik bi şeyler var
“Mualla”

Bu akşam
Yok gibi bakıyorum Mualla
Gözlerimin daldığı yerde sen varsın
Dört duvarın arasında
Peynir ekmekle yiyorum aklımı
Kaçmak isteyip çıkıyorum evden
Aynı bedeni yerleştiriyorum
Aynı sahile
Anlamıyorlar Mualla
Avucunda ellerin olmayan elleri, İstemiyorum artık
Sana atmadığım adımları,
Yürüdüm saymıyorum

Gelmeyeli paslanmış demir tutmayan deniz
İşgal altında yolcu vapurları
Bu akşam
Bu limandan kalkan
Yalnız vapurlar değil
Mualla

Ne düşünüyorsun ?

0 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Diken

Pencere