in

Geç Kalan

  • iBirgün yokluğum, ansızın gelecek kapına,

Anlayacaksın geç kalınmış olsa da değerimi.

İlk önce hevesle baktığım gözlerimi arayacaksın, karanlıkta.

Belki biraz nefesime muhtaç, biraz kırgın kalacaksın.

Arayacaksın, biliyorum; ellerimi ve sonra göğüs kafesimi.

Kafesimde yeşerttiğim kuru gülleri,

Nasıl zehirlediğini

Keskin bir sızıyla hatırlayacaksın.

Düştüğünü fark edeceksin,

Ve kanayan dizini sarmadığımı.

Beni sessizliğe nasıl gömdüğünü,

Çığlık çığlığa susan boşluk anlatacak.

Uzanmak isteyeceksin, okunmuş bir mısrayı anımsayarak.

Boyun yetemeyecek,

Küçüleceksin.

Ya da bize süprizlerle, sunduğun hiçlik devleşecek.

Anlayacaksın değerimi,

Yabancı bir şehirde,

Karın altında, gece üçte ve sokakta ;

Ağlayarak.

Belki arka fonda bir az çalacak, her duyuşumda seni anlatarak ağlatan şarkı.

Sende dinliyor olacaksın ama bilmeyeceksin.

Gecenin ellerinden tutmaya çalışacaksın, bana çıkan tek yol o olacakmış gibi.

Geceyi seninle gömdüğümü hissetemeyeceksin.

Belki son kez karşılıklı kahve içmek isteyeceksin,

Yine ağlatarak, vazgeçerek, terk ederek.

Ama inkar edemeyeceksin değerimi bilemediğini,

Canında keskin  bir sızı, uzaklaşacaksın,

Bende buluduğun huzuru bende bırakarak.

Ne düşünüyorsun ?

0 puan
Artı oy Eksi oy

Yelkovan ağacı ve Gülüşün

Hayatımın Defteri-Dalkavuk