in ,

Alışılmış Yokluğunun Huzuru

Senin olan bu sokakları kirli adımlarla kirlettim bugün.

Kalbim temizdi lakin büyük numara ayaklarla geçtim üzerinden.

Aldattım, aldandım, aldırmadım.

Kaldırımlar ayıplayarak baktı, çiçekler boynunu büktü.

Sokak gözlerini yumdu,

Sımsıkı kirpiklerinin arkasında, parlayan yaşlarla.

Başım dikti, ruhum yokluğunun özgürlüğünde sefa sürdü.

Huzurdu bu, karanlığın sessizliğinde ve sensizliğinde.

Mutluydu adımlarım ve kalbim,

ah o kalbim,

bir o kadar da üzgün.

Birikmiş bir avuç sakal vardı elimde.

Büyük adımlarla geçtim sokaktan, kaldırımlar ayıplayarak baktı.

İş üstünde bir yosma,

Çıktı pencereye ve götürdü sigarasını, kan dudaklarına.

Gözlerinin feri ile yandı sigara,

Üstüne titrek ve acı bir kahkaha.

Ürperdim.

Biraz daha sokuldum kendime,

Bir nefes daha çektim benim olamayan sigaradan,

Dumanı göğün canını yaktı, gök senin için ağladı.

Ne düşünüyorsun ?

2 puan
Artı oy Eksi oy

2019 Oscar Aday Adayı 25 Animasyon Filmi

merhaba.