in

Nosce Te İpsum

Hani bazı kitaplar vardır ve aslında hani kelimesini hiç sevmem neyse o kitaplar farklı yaşlarda farklı zamanlarda okunduğunda kulağınıza eskisinden farklı bir şeyler fısıldar ya öyle bir kitap Montaigne Denemeler. Daha önce okumuşsunuzdur ama şimdi başka şeyler anlatıyordur size. Kelimeler cümleler şimdi daha anlamlı gibi.Böyle bir yerlere vardırmadan o bu şu fikirlerden yola çıkarak kendimizi bizi buldurmaya çalışan ve bunu öylece sakince denizin kıyıya vuruşu gibi yapıyor. Montaigne kendimizi tanımak ve kendimizi bilmemiz gerektiğinin önemini vurguluyor. Ruhumuzun sürekli bir arayış ve oluş içinde olduğunu söylüyor. Milyarlarca insanın arasından kendimiz kalarak ve kendimizi bulmamız kadar zor olan bu işi bize yüklüyor. Puzzle’ın yerlerini bulduk galiba.Belki de üslubu için seviyorum Montaigne’yi. Yazarların çoğunda,yazan adamı görüyorum der Montesquieu Montaigne’de ise düşünen adamı.Kitap birden fazla başlıktan oluşarak her şeyden biraz biraz kendini anlattığını düşündüğü şairlerden latince şiirler alarak bizi biz yapmanın yolunu arıyor. Kesin bir sonuca varmadan bütün yolları göstererek doğru yol bu diyerek diretmeden bulutların üzerinde yürüyerek gerçek bir öğretmenin olması gerektiği şekliyle yapıyor bunu. Farklı cümlelerin altını çizmiş olsak da çizmiş olmak daha önemli.

***Yaşamak kölelik olur, ölme özgürlüğümüz olmasa.

***Hiç ırmak görmemiş biri ilk kez bir ırmak gördüğünde deniz sanmış onu.Bizim en büyük bildiğimiz şeyleri,doğanın o konudaki son sınırları sayarız.

***İnsan yalnız sözle insandır ve yalnız sözle bağlanırız birbirimize.

***Şimdi ileri sürdüğümüz bir düşünceyi birazdan bırakır,sonra tekrar ona döneriz:hep salıntı,gidip gelme,kararsızlık…

***İnsanın en kötü hali kendini bilmez ve yönetmez olduğu zamandır.

*** Yılların elimizden çekip aldığı yaşama zevklerini dişimiz tırnağımızla savunmalıyız.

***Ben insanın iş görmesini,yaşama çabasını uzatabildiği kadar uzatmasını isterim.Ölüm,lahanalarımı dikerken bulmalı beni;ama ölüm korkusu,hele kusurlu bahçemi yitirme korkusu içinde değil.

***Ben ne isem,ne durumdaysam,eylemlerim de ona göre,ona uygun olur.

***İyileşmek elinde olan bir hastaya acınmaz.

***Kendimle oynadığım zaman,kimbilir,belki benim onunla oyalandığımdan çok o benimle oyalanıyor.

***Düşüncesini saklayarak konuşuyor çokları.

***İstediğimiz kadar yüksek sırıklar üstüne çıkalım,yine kendi bacaklarımızla yürüyeceğiz;dünyanın en yüksek tahtına da çıksak,yine kendi kıçımızla oturacağız.

***En iyisi gençlerde öğrenme hevesini ve sevgisini uyandırmaktır,yoksa kitap yüklü birer eşek yaparız onları,kırbaç zoruyla bilim dolu bir çanta taşıtıyorlar onlara;oysa bilimi evimizde saklamak yetmez,evlenmek gerek onunla.

***Hiçbir şey kendiliğinden ne o kadar üzücüdür,ne de zor.Bizim gevşekliğimiz,güçsüzlüğümüzdür ona bu niteliği veren.
Gerçekten başucu yapılacak kadar iyi kitap.Ne zaman size ne söyleyeceğini bilemezsiniz.Yıllar geçtikçe daha da anlamlandırıyor bizi biz yapıyor.Beni sana bulduruyor.Hayatta her şeyin bir nedeni olduğuna hep inanmışımdır.Şimdi yine ve yeniden kendimi yeniden bulmam için çıktın karşıma iyi ki.
Ellerim soğuk sensizliğinden

Elllerim soğuk sıcaklığını özlüyor

Ellerim soğuk boynundaki bene

Ellerim soğuk

Hiç ısınmamış gibi senin ellerinde
sososineems

Ne düşünüyorsun ?

74 puan
Artı oy Eksi oy

- sososineems

Akdeniz Üniversitesi

Hikaye AnlatıcıOy Verenler

Bir cevap yazın

İnsancıklar – Dostoyevski / 15 Alıntı

Bir tutam düş