in ,

Mıguel

Mavi kırmızı gözleriyle ruhumun derinlerine baktı sanki. Ve sonra ‘’Yorgunsun’’ Dedi. ‘’Kalbin kesiklerle, düşlerin ise hasretle dolu lakin görünmüyorsun. Ne yaparsan yap görülemiyorsun.’’ İki adım geri gitti. Behemot’un mavi kırmızı gözleri şimdi alev almış gibiydi. ‘’Neden? Nereden geliyor bu inat?’’ Özüm tüm çıplaklığıyla ortadayken bu soruların cevaplarını bilmemesine imkân yoktu. Sadece test ediyordu beni belliydi. Susmaya çalışıp yüzümü yıldızsız geceye çevirdim. Gözleri halen üzerimdeydi hissediyordum. Mırıldanması yanı başımda, havayı ağır ağır döven gri kuyruğu bakışlarımın kenarındaydı. ‘’Ah benim zavallı Miguel’im. Demek istenmiyorsun artık.’’ Yine dilsiz kaldım. Behemot ise Masanın üzerinden pencerenin pervazına atladı sonra da gelip koluma yaslandı.‘’Merak etme ben senin yanındayım. Yıldızlar başka gökyüzüne gitse bile her daim yanında olacağım.’’Biliyordum olacağını. Başının üstüne damlayan gözyaşım bildiğimi ona kanıtladı.Ve o sessiz gecenin son demlerinde bir kez daha uzaklara daldık.

Ne düşünüyorsun ?

2 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Senin İçin

Sevgi