in , ,

İsmail Usta

Bugün zipline’dan dönerken ağacın golgesinde, köşede oturmuş resim çizen bir dede gördüm. Yanından gülümseyerek geçerken de fotoğraf çekmeyi tabiki de ihmal etmedim. Rafting dönüşünde yine orada oturmuş yemek yiyordu. Belki de bir daha hayatım boyunca göremem diyerek yanına gittim. İsmini, yaşını sordum bunun yanı sıra diğer tablolarını da çektim. 80 yaşında İsmail Ustam Tokattan Antalya’ya gelmiş resim yapıyor. Yaparken de inanılmaz bir zevk aldığı yüzündeki tebessümünden belli. El emeği göz nuru diyerekten son bir soru sordum; ” Ustam yapması en uzun süren hangisi oldu ?” Gösterdiği ilk tabloyu satın aldım. İsmail Usta’nın yüzündeki o sevinci sanırım hiçbir şeye değişmem. Tablosunu alan ilk kişiymişim. Ve o mutlu olunca bende mutlu oldum. O soruyu sormamın sebebi ise insan bircok resim yapabilir, birçok heykel yapabilir ancak üzerinde en çok uğraştığı en sevdiğidir. Dolayısıyla da ilgi görmesini, ve verdiği emeğin karşılığını görmek ister. . —2 saat sonra—
Çerçevenin kırılmaması için otobüsün cam tarafına koyduğum poşet içindeki tabloyu unutmamak için içimden sürekli tekrarladım. Otobüsten inerken de kendime sürekli tekrarladığım poşet içindeki tabloyu unuttum ve otobüs gitti. Hayırlısıyla yarın almak dileğiyle…

Ne düşünüyorsun ?

0 puan
Artı oy Eksi oy

Bir cevap yazın

Ay!

Pandora